6. Dagorder van de Volkscommissaris van Defensie. 1 Mei 1942
6. Dagorder van de Volkscommissaris van Defensie
Moskou, 1 Mei 1942. (No. 130.)
Kameraden, rood-armisten en rode matrozen, officieren en politieke commissarissen, partisanen en partisanes, arbeiders en arbeidsters, boeren en boerinnen, intellectuelen, broeders en zusters aan gene kant van het front, in het achterland der Duitse legers, die tijdelijk onder het juk der Duitse onderdrukkers geraakt zijt!
Uit naam van de Sovjet-regering en van onze bolsjewistische partij groet ik u en wens ik u geluk met de 1ste Mei!
Kameraden! De volkeren van ons land vieren dit jaar de internationale dag van de 1ste Mei in het teken van de vaderlandse oorlog tegen de Duits-fascistische indringers. De oorlog heeft zijn stempel gedrukt op alle aspecten van ons leven. Hij heeft evenzeer zijn stempel gedrukt op de dag van vandaag, de feestdag van de 1ste Mei. De werkers van ons land, rekening houdende met de oorlogsomstandigheden, hebben afstand gedaan van hun rustdag, teneinde de dag van heden in ingespannen arbeid voor de verdediging van ons vaderland door te brengen. Hun leven vereenzelvigend met dat van onze front-soldaten, hebben zij de feestdag van de 1ste Mei tot een dag van arbeid en strijd gemaakt, teneinde het front zoveel mogelijk hulp te bieden, en het meer geweren, mitrailleurs, artillerie, mortieren, tanks, vliegtuigen, ammunitie, brood, vlees, vis en groente te geven.
Dit betekent, dat front en achterland bij ons één enkel en ondeelbaar legerkamp vormen, gereed om iedere moeilijkheid op weg naar de overwinning te boven te komen.
Kameraden! Meer dan twee jaar zijn verlopen sinds de Duits-fascistische indringers Europa in de maalstroom van de oorlog hebben gestort, de vrijheidslievende landen van het Europese continent - Frankrijk, Noorwegen, Denemarken, België, Nederland, Tsjecho-Slowakije, Polen, Joego-Slavië en Griekenland - hebben onderworpen en hun bloed uitzuigen voor de verrijking der Duitse bankiers. Meer dan tien maanden zijn verlopen, sinds de Duits-fascistische indringers laaghartig en verraderlijk ons land overvallen hebben, onze dorpen en steden plunderen en verwoesten en de vreedzame bevolking van Estland, Letland, Litauen, Wit-Rusland, Oekraïne en Moldavië schenden en vermoorden. Meer dan tien maanden zijn verlopen, waarin de volken van ons land hun vaderlandse oorlog voeren tegen een verdierlijkte vijand en eer en vrijheid van hun vaderland verdedigen. In deze spanne tijds hebben wij voldoende gelegenheid gehad de Duitse fascisten van nabij te beschouwen, hun werkelijke bedoelingen te begrijpen, hun ware gezicht te zien en hen niet langer uit hun eigen verklaringen, maar uit ervaringen in de oorlog en uit algemeen bekende feiten te leren kennen. Wie zijn zij toch, onze vijanden, de Duitse fascisten? Wat zijn het toch voor mensen? Wat leert ons onze oorlogservaring op dit gebied?
Men zegt, dat de Duitse fascisten nationalisten zijn, die de eenheid en onafhankelijkheid van Duitsland beschermen tegen aanvallen van de kant van andere staten. Dit is natuurlijk een leugen. Slechts bedriegers kunnen beweren, dat Noorwegen, Denemarken, België, Nederland, Griekenland, de Sovjet-Unie en andere vredelievende landen de eenheid en onafhankelijkheid van Duitsland belagen. In werkelijkheid blijken de Duitse fascisten geen nationalisten, maar imperialisten, die vreemde landen veroveren en hun bloed uitzuigen om er de Duitse· bankiers en plutocraten mee te verrijken. Goering, het hoofd der Duitse fascisten, is, naar bekend, een der eerste bankiers en plutocraten, die tientallen fabrieken en ondernemingen exploiteert. Hitler, Goebbels, Ribbentrop, Himmler en andere regeerders van het tegenwoordige Duitsland zijn kettinghonden der Duitse bankiers, die de belangen der laatsten boven alle andere belangen verdedigen. Het Duitse leger is in de handen van die heren een blind werktuig, opgeroepen om zijn eigen en vreemd bloed te vergieten en zichzelf en anderen te verminken, niet voor de belangen van Duitsland, maar ter verrijking der Duitse bankiers en plutocraten.
Dit zegt onze ervaring tijdens de oorlog.
Men zegt, dat de Duitse fascisten socialisten zijn, die er naar streven, de belangen van de arbeiders en boeren tegen de plutocraten te verdedigen. Dit is natuurlijk een leugen. Alleen bedriegers kunnen beweren, dat de Duitse fascisten, die de slavenarbeid in de fabrieken en ondernemingen en de lijfeigenschap in de dorpen van Duitsland en de onderworpen landen weer hebben ingevoerd, verdedigers der arbeiders en boeren zijn. Alleen cynische bedriegers kunnen ontkennen, dat de slavernij en lijfeigenschap, ingevoerd door de Duitse fascisten, voordeel brengen aan de Duitse plutocraten en bankiers, en niet aan de arbeiders en boeren. De Duitse fascisten zijn in feite reactionaire slavendrijvers, en het Duitse leger is een leger van lijfeigenen, die hun bloed vergieten ter verrijking der Duitse baronnen en tot herstel van de heerschappij der landjonkers.
Dit zegt onze ervaring tijdens de oorlog.
Men zegt, dat de Duitse fascisten de dragers der Europese cultuur zijn, die oorlog voeren voor de verspreiding van deze cultuur in andere landen. Dit is natuurlijk een leugen. Alleen beroepsoplichters kunnen beweren, dat de Duitse fascisten, die Europa met galgen overdekt hebben, die de vreedzame bevolking uitgeplunderd en verkracht hebben, die dorpen en steden opgeblazen en cultuurschatten der Europese volken vernield hebben, de dragers der Europese cultuur kunnen zijn. In werkelijkheid blijken de Duitse fascisten de vijanden der Europese cultuur, en het Duitse leger een leger van middeleeuws obscurantisme, opgeroepen om de Europese cultuur te vernietigen terwille van de instelling der slavendrijvers-"cultuur" der Duitse bankiers en baronnen.
Dit zegt onze ervaring tijdens de oorlog.
Dit is het gelaat van onzen vijand, ontbloot en in het daglicht gesteld door onze ervaring in de oorlog.
Maar onze ervaring gedurende de oorlog beperkt zich niet tot deze conclusies. Onze ervaring in de oorlog toont bovendien, dat er gedurende het verloop van de oorlog diepgaande veranderingen zowel in de toestand van Nazi-Duitsland en zijn leger, als in de toestand van ons land en van het Rode Leger hebben plaatsgehad.
Welke zijn deze veranderingen?
In de eerste plaats ongetwijfeld het feit, dat gedurende deze periode Nazi-Duitsland en zijn leger zwakker zijn geworden, dan zij tien maanden geleden waren. De oorlog heeft het Duitse volk meer teleurstellingen gebracht, miljoenen slachtoffers, honger en armoede. Het eind van de oorlog is niet zicht en de reserves aan mensenmateriaal, olie en grondstoffen zijn de uittputting nabij. In het Duitse volk groeit steeds meer het bewustzijn van de onvermijdelijkheid der Duitse nederlaag. Het wordt het Duitse volk steeds duidelijker, dat de enige uitweg uit de ontstane toestand is: de bevrijding van Duitsland van de avonturierspolitiek van Hitler en Goering.
Het Nazi-imperialisme heeft uitgestrekte gebieden van Europa bezet, maar het heeft de wil tot verzet bij de Europese volken niet kunnen breken. De strijd der onderdrukte volken tegen het regime der Duits-fascistische rovers begint een algemeen karakter aan te nemen. In alle onderdrukte landen zijn sabotage in de oorlogsindustrieën, het opblazen van Duitse opslagplaatsen, het doen ontsporen van Duitse troepentransporten en het vermoorden van Duitse soldaten en officieren aan de orde van de dag. Heel Joego-Slavië en de door de Duitsers bezette Sovjet-districten zijn door de vlammen van de partisanen-oorlog aangestoken.
Al deze omstandigheden hebben geleid tot de verzwakking van het Duitse achterland en derhalve ook tot de verzwakking van het fascistische Duitsland als geheel.
Wat betreft het Duitse leger, dit is ondanks zijn hardnekkige verdediging veel zwakker geworden, dan het tien maanden geleden was. Zijn oude ervaren generaals, zoals Reichenau, Brauchitsch, Todt en andere, zijn door het Rode Leger gedood of wel door de Nazi-leiders weggejaagd. Zijn officierskaders zijn gedeeltelijk gedood door het Rode Leger, gedeeltelijk gedemoraliseerd ten gevolge van de beroving en verkrachting der burgerbevolking. Zijn manschappen, ernstig uigedund in het verloop der militaire operaties, krijgen steeds minder aanvulling.
In de tweede plaats lijdt het geen twijfel, of ons land is gedurende de afgelopen periode van de oorlog sterker geworden dan het in het begin van de oorlog was. Niet alleen onze vrienden, maar ook onze vijanden zijn gedwongen te erkennen, dat ons land meer dan ooit verenigd en samengesmeed is rond zijn regering, dat achterland en front van ons land verenigd zijn in een enkel legerkamp, strijdend voor één doel, en dat de Sovjet-mensen in het achterland ons front steeds meer geweren en mitrailleurs, mortieren en kanonnen, tanks en vliegtuigen, levensmiddelen en ammunitie leveren.
Wat betreft de onderlinge verbondenheid tussen de volken van het vaderland, deze is in de afgelopen periode gegroeid en versterkt als nooit tevoren. Tegen het Duitse imperialisme hebben alle vrijheidslievende volken zich aaneengesloten. Hun blikken zijn op de Sovjet-Unie gericht. De heldhaftige strijd, welke de volken van ons land voeren voor hun vrijheid, eer en onafhankelijkheid, roept het enthousiasme van de gehele vooruitstrevende mensheid op. De volken van alle vrijheidslievende landen zien op naar de Sovjet-Unie als naar de kracht, welke in staat is de wereld van de Nazi-pest te redden. Temidden van deze vrijheidslievende landen nemen Groot-Brittannië en de Verenigde Staten van Amerika de eerste plaats in, landen, waarmee wij verbonden zijn door banden van vriendschap en alliantie, en welke ons land een steeds grotere militaire hulp betonen tegen de Duits-fascistische indringers.
Al deze omstandigheden wijzen er op, dat ons land veel sterker geworden is. Tenslotte lijdt het geen twijfel, dat het Rode Leger tijdens de afgelopen periode beter georganiseerd en krachtiger is geworden, dan het bij het begin van de oorlog was. Men mag het algemeen bekende feit, dat het Rode Leger na een tijdelijke, door de verraderlijke overval der Duitse imperialisten veroorzaakte, terugtocht, een ommekeer in het verloop van de oorlog heeft geforceerd en van actieve verdediging tot een geslaagd offensief op het vijandelijke leger is overgegaan, niet als een toeval beschouwen. Het is een feit, dat dank zij de successen van het Rode Leger de vaderlandse oorlog een nieuwe fase is ingegaan, de fase der bevrijding van de Sovjet-bodem van de Nazi-bezoedeling. Het is waar, dat het Rode Leger ter vervulling van deze historische taak, onder de moeilijke omstandigheden van een strenge en sneeuwrijke winter heeft moeten opereren, maar desalniettemin heeft het grote successen geboekt. Na het initiatief tot de oorlogshandelingen in handen genomen te hebben, heeft het Rode Leger de Duits-fascistische legers een reeks nederlagen toegebracht en het gedwongen een belangrijk deel van het Sovjet-gebied te ontruimen. Het plan der indringers, om van de winter gebruik te maken, teneinde te kunnen herademen en zich in hun verdedigingslinie te versterken, heeft schipbreuk geleden. Bij zijn offensief heeft het Rode Leger een reusachtige hoeveelheid mensen en materiaal van de vijand vernietigd, heel wat materiaal op de vijand buitgemaakt en hem gedwongen, voortijdig die reserves uit het verre achterland te verbruiken, welke hij voor de lente- en zomer-operaties had bestemd. Dit alles wijst er op, dat het Rode Leger beter georganiseerd en krachtiger is geworden, dat zijn officierskader in de strijd gehard is en dat zijn generaals ervarener en omzichtiger zijn geworden.
Een dergelijke ommekeer heeft er ook bij de manschappen van het Rode Leger plaats gehad.
Verdwenen is de geest van kalmte en zorgeloosheid tegenover de vijand, welke gedurende de eerste maanden van de vaderlandse oorlog onder de soldaten heerste. De gruweldaden, plunderingen en verkrachtingen, door de Duits-fascistische indringers tegen de vreedzame bevolking en tegen Sovjet-krijgsgevangenen begaan, hebben onze soldaten van deze ziekte genezen. De soldaten zijn verbitterder en onbarmhartiger geworden; zij hebben de Duits-fascistische indringers diep leren haten. Zij hebben begrepen, dat men de vijand niet kan overwinnen, voordat men geleerd heeft om met alle krachten van de ziel te haten.
Verdwenen zijn die praatjes over de onoverwinnelijkheid van het Duitse leger, welke in het begin van de oorlog te horen waren, en waarachter zich de vrees voor de Duitsers verborg. De befaamde gevechten voor Rostov en Kertsj, voor Moskou en Kalinin, voor Tichwin en Leningrad, waarbij het Rode Leger de Duits-fascistische indringers op de vlucht heeft gedreven, hebben onze soldaten ervan overtuigd, dat de praatjes over de onoverwinnelijkheid der Duitse legers sprookjes zijn, verzonnen door de fascistische propagandisten. De ervaringen van de oorlog hebben onzen soldaat ervan overtuigd, dat de zogenaamde moed van de Duitse officier een zeer relatieve zaak is dat de Duitse officier moed betoont, wanneer hij te maken heeft met ongewapende krijgsgevangenen en met de vreedzame burgerbevolking, maar dat die moed hem verlaat, wanneer hij tegenover een georganiseerde macht van het Rode Leger staat. Herinnert u het volksgezegde: "Een held tegenover schapen, maar zelf een schaap tegenover een held".
Zodanig zijn de conclusies uit de ervaringen in de oorlog tegen de Duits-fascistische indringers.
Wat wil dit zeggen?
Het wil zeggen, dat wij ook verder de Duits-fascistische indringers moeten en kunnen verslaan tot hun volledige vernietiging, tot de volledige bevrijding van de Sovjet-aarde van de Hitleriaanse schurken.
Kameraden! Wij voeren een rechtvaardige, een vaderlandse bevrijdingsoorlog. Wij hebben geen doeleinden, zoals de verovering van vreemde landen en de onderwerping van vreemde volken. Ons doel is duidelijk en verheven. Wij willen onze Sovjet-aarde bevrijden van de Duits-fascistische schurken. Wij willen onze Oekraïnse, Moldavische, Wit-Russische, Litouwse, Letlandse, Estlandse en Karelische broeders bevrijden van die smaad en vernedering welke de Duits-fascistische schurken hen aandoen. Voor de verwezenlijking van dit doel, moeten wij het Duits-fascistische leger verslaan en de bezetters tot de laatste man uitroeien, voor zover zij zich niet over zullen geven. Er bestaat geen andere weg.
Wij kunnen en wij moeten dit ten uitvoer brengen, het koste wat het wil. Het Rode Leger beschikt over alles wat nodig is voor de verwezenlijking van dit verheven doel. Er ontbreekt nog slechts één ding: het vermogen, om het voortreffelijke materiaal, dat ons vaderland levert, volledig tegen de vijand te kunnen gebruiken. Derhalve is het de taak van het Rode Leger, van zijn soldaten, zijn mitrailleurschutters, zijn artilleristen, zijn mortierbemanningen, zijn tanktroepen, vliegeniers en cavalleristen, het oorlogshandwerk volhardend te bestuderen, hun wapens tot in de perfectie te leren kennen, meesters te worden in hun vak en op die wijze te leren de vijand met zekerheid te verslaan. Slechts op deze wijze kan men de kunst leren de vijand te overwinnen.
Kameraden. rood-armisten en rode matrozen, officieren en politieke commissarissen, partisanen en partisanes!
Terwijl ik U groet en gelukwens met de eerste Mei, beveel ik:
Aan de gewone soldaten: het geweer tot in de perfectie te leren kennen, meester te worden op hun wapen, de vijand te raken zonder hem ooit te missen, zoals onze roemrijke scherpschutters, welke de Duitse bezetters decimeren!
Aan mitrailleurschutters, artilleristen, mortierschutters, tanktroepen en vliegeniers: hun wapen in de perfectie te leren kennen, meesters te worden in hun vak, en de Duits-fascistische indringers tot hun volledige vernietiging te blijven verslaan!
3. Aan de officieren van alle wapens: de samenwerking tussen de verscheidende wapens tot in de perfectie te bestuderen, meesters te worden in het aanvoeren van troepen, en aan de gehele wereld te tonen, dat het Rode Leger in staat is zijn grote bevrijdings-missie te volbrengen!
4. Aan het gehele Rode Leger: te bereiken dat het jaar 1942 het jaar wordt van de definitieve vernietiging der Duits-fascistische legers en van de bevrijding der Sovjet-aarde van de Nazi.schurken!
Aan partisanen en partisanes: De partisanen-oorlog achter de Duitse linies te versterken, de communicatie- en vervoermiddelen van de vijand te vernielen en geen patronen te sparen tegen de onderdrukkers van ons vaderland!
Onder de onoverwinnelijke vlag van de grote Lenin op naar de overwinning.
De Volkscommissaris van Defensie
STALIN
7. Antwoord van Kameraad J. V. Stalin op vragen Ass. Press. 3 Oktober 1942