Lenin's zorg voor de internationale communistische beweging
WLADIMIR ILJITSJ LENIN
EEN KORTE BIOGRAFIE
Lenin's zorg voor de internationale communistische beweging
Lenin maakte gebruik van de enorme revolutionaire ervaring van de Russische arbeidersklasse en de Bolsjewistische Partij en van de revolutionaire theorie die hij had uitgewerkt onder de nieuwe omstandigheden om aan de internationale arbeidersbeweging steun te bewijzen en om de Communistische Internationale te organiseren.
In de tweede helft van 1918 ontstonden er in een reeks van landen - Duitsland, Oostenrijk, Finland, Hongarije en Polen - communistische partijen. In januari 1919 richtte Lenin een oproep tot de arbeiders van Europa en Amerika om de Derde Internationale op te richten. In maart 1919 werd in Moskou het Eerste Congres van de Derde Communistische Internationale georganiseerd, waarop Lenin de werkzaamheden leidde. Hij bracht een verslag uit betreffende de burgerlijke democratie en de dictatuur van het proletariaat en hield een redevoering over de Sovjetmacht.
Aan de hand van de ervaringen van de Sovjetmacht in Rusland toonde hij aan, dat er geen democratischer macht bestaat dan de macht van de werkende mensen die door middel van de Raden wordt uitgedrukt. Het was juist de dictatuur van het proletariaat die het aan het volk van de Sovjetstaat mogelijk had gemaakt om met succes de strijd tegen de contra-revolutie en tegen de invasie van de imperialisten te voeren en te beëindigen en een begin te maken met de opbouw van een geheel nieuwe vorm van samenleving.
Het Eerste Congres verkondigde de oprichting van de Derde Internationale. Lenin had ook deel aan het werk van andere congressen van de Komintern, het Tweede Congres van 1920, het Derde Congres van 1921 en het Vierde Congres van 1922. Hij had zitting in de belangrijkste commissies, sprak over de boerenkwestie en het nationaliteitenvraagstuk, over de houding ten opzichte van de onderdrukte volkeren, over de koloniën, over de rol en de tactiek van de communistische partijen en hij ontwierp de meest belangrijke beslissingen die op de Congressen van de Komintern werden aanvaard.
Lenin was een vurig patriot. Hij hield van zijn volk, de Russische cultuur, de taal en de literatuur van zijn land. Tezelfdertijd was Lenin een groot proletarisch internationalist. Onveranderlijk koppelde hij de belangen en de taken van de Bolsjewistische Partij, de arbeidersklasse en alle werkende mensen van Rusland aan de belangen en de taken van de internationale communistische- en arbeidersbeweging. Lenin beschouwde de revolutie in Rusland als een deel van de socialistische wereldrevolutie.
Lenin stond in nauw contact met de leiders van de internationale communistische- en arbeidersbeweging. In zijn aan hen gerichte brieven gaf hij uitdrukking aan zijn diepe overtuiging dat de triomf van de nieuwe, socialistische democratie in alle landen onvermijdelijk was.
Lenin verwelkomde de vorming van de Raden in Hongarije en Beieren (in het voorjaar van 1919) en ondersteunde Bela Kun, de leider van de Hongaarse revolutie, Clara Zetkin en Franz Mehring, vooraanstaande figuren in de Duitse arbeidersbeweging en proletarische revolutionairen uit andere landen.
Lenin voelde zich bijzonder sterk betrokken bij de versterking van de eenheid van de internationale communistische beweging. Hij bleef in nauw contact staan met de stand van zaken in de Communistische en Socialistische partijen en was onvermoeid in de weer om de waarlijk revolutionaire elementen in die partijen te verenigen, terwijl hij scherpe kritiek oefende op alle mogelijke manieren van verminking en vulgarisatie van het Marxisme. Hij achtte het noodzakelijk om banden aan te knopen tussen communistische partijen en andere arbeiderspartijen, ten einde elkaar op de hoogte te houden van de toestand en van hun activiteiten. Dat laatste deed hij altijd zelf ook.
Met de bedoeling de jonge communistische partijen van verschillende landen op de hoogte te brengen met de ervaringen die waren opgedaan door de Russische communisten en om hun deze ervaringen door te geven schreef Lenin in 1920 het boek: "De Linkse Stroming, een Kinderziekte van het Communisme", dat een licht wierp op de geschiedenis van de ontwikkeling, de strijd en de overwinningen van de Bolsjewistische Partij.
De communistische partij was gegroeid en had aan kracht gewonnen, schreef Lenin, in de strijd tegen opportunisten, mensjewieken, sociaal-revolutionairen en andere vijanden van de arbeidersklasse en het Marxisme. De partij had ontzaglijke moeilijkheden overwonnen, dank zij de ijzeren discipline binnen haar rijen en haar nauw contact met de massa's en dank zij het feit, dat zij zich onveranderlijk had laten leiden door de Marxistische theorie.
Lenin beschouwde het rechtse opportunisme als het voornaamste gevaar voor de arbeidersbeweging, maar hij oefende eveneens scherpe kritiek uit op de fouten die werden begaan door "linkse" leiders in de communistische partijen, die geen goed begrip hadden van de rol en de taken van de communistische partijen betreffende de massa's, die weigerden te werken in de burgerlijke parlementen en vakbonden en de mogelijkheid tot overeenkomsten en compromissen met andere partijen ontkenden. Zij stelden revolutionaire frasen in de plaats van revolutionaire actie en dat was schadelijk en gevaarlijk voor de zaak van de arbeidersklasse en voor de hele communistische wereldbeweging en kon de massa's afhouden van de partij. De leider van het wereldproletariaat wees erop, dat de communisten moesten werken midden tussen de massa's.
Lenin leerde de communisten soepel te zijn in hun tactiek en waarschuwde hen tegen een dogmatische en stereotype toepassing van algemeen bekende waarheden op concrete taken. Dit is de communistische partijen van groot nut geweest bij het voorkomen en herstellen van vergissingen en fouten en bij een succesvoller strijd tegen de vijanden van de arbeidersklasse, terwijl zij tevens werden geholpen zich te ontwikkelen tot rijpe communistische en marxistische partijen, die in staat waren leiding te geven aan de massa's. Dit werk is nog steeds van enorme betekenis voor de hele communistische wereld beweging.